تا باد، گــره گشــاي زلــف چمـــن است

بر سينه ي لاله، داغ گل هاي مــن است...

اذن تو

با اذن تو تير پر به سوي تو گرفت
جا در سر پيشاني و روي تو گرفت...

ایــن هـدیـــه‌ی آخــر اســت یــارب بپذیر
چــون غنچــه‌ی پـــرپـــر است یارب بپذیر
این خون كه به سمت آسمان می‌پاشم
از حنجــر اصغــــر اســـت یـــارب بپـــذیـر

بغــض تو شهــاب آسمــان پیــمــا شــد

موجی شد و سر به خون زد و دریا شد

صبر تو کنار خشــم خــون رنــگ حسین

شمشــیــر دو دم بــه روز عاشــورا شد

آن ســوی افــق کـبــوتــری پرپر زد
در پرده ی عشق نغمه ای دیگر زد
در غــربـت کوفه پیش چشم زینب
از مـشــرق نیــزه آفتــابـی سر زد...

بر ناقه ي عريان كه سوارش كردند
آواره به هر شــهر و ديـارش كـردند
پـس در پـــي آزار دل غــم زده اش
بــا رأس بــريـده هم جوارش كردند...

اي پرچــم كربـلــا به دوشت، زينب!

فرياد علي است گلخروشت، زينب!

هفتــاد و دو داغ را تحــمــل كــردي

قــربــان دل بنفشــه پوشت، زينب!..

هـر چنــد كلــاس درس او يك‌ واحــه است

راهـي كــه به آن‌جــا نرسد بي‌راهه است

پيــران همــه طفـــل مكــتــب او هستـنــد

اين پير طريقتي كه خود شش ماهه است...